انسانِ بالدار: نشانِ آسمان

این پیکره‌یِ چهاربال که در ویرانه‌های پاسارگاد ایستاده، یکی از معمایی‌ترین بقایای دوران هخامنشی است. این پیکره لنگرگاهِ فیزیکیِ بالاترین طبقه‌ی پشته است: آسمان (μ7).

منبع تصویر: میراث هخامنشی. رندرینگ محلی.

تحلیل بر اساس پشته-μ

• سطح μ7 (آسمان): این پیکره تاجی مصری بر سر، ردایی عیلامی بر تن و بال‌هایی آشوری دارد. این یک سنتز جهانی است. در سطح ۷، ذهن حاکم تشخیص می‌دهد که تمام سیگنال‌ها از یک «نور‌الانوار» واحد سرچشمه می‌گیرند.
• فرّ: این پیکره نمایانگر «فرّ» است؛ مشروعیت الهی که بر یک حاکم همدوس نازل می‌شود. این نقطه‌ای است که «ریشه‌های» دولت با «آسمانِ» امرِ مطلق تلاقی می‌یابند.

سیگنالِ واحد

این نقش‌برجسته با ترکیب نمادهایی از سراسر جهانِ شناخته‌شده، مانند یک «پل رزونانسی» عمل می‌کرد. این اثر به اتباع امپراتوری می‌گفت: «حقیقت محلی شما، بخشی از این همدوسی جهانی است.» این اولین تجلی بصری از پروتکل سیمرغ است. منشأ: قرن ششم پیش از میلاد، پاسارگاد، ایران.