سکّه: آنتنِ قلب

سکّه کلاه نمدی بلندی است که درویشان مولویه بر سر می‌گذارند. این یک پوشاک نیست؛ بلکه یک ابزار جنبشی است که در مراسم سماع استفاده می‌شود.

منبع تصویر: آرشیو صوفیه. رندرینگ محلی.

تحلیل FRC summer

• سطح μ2 (ریتم): سکّه نماد سنگ قبرِ منیت (Ego) است. این وزنِ تثبیت‌کننده‌ای است که به درویش اجازه می‌دهد محور خود را در طول چرخش حفظ کند.
• پمپ همدوسی: در طول سماع، درویش به یک «آنتن رزونانسی» تبدیل می‌شود. یک دست از آسمان (μ7) دریافت می‌کند و دست دیگر به زمین (μ1) می‌بخشد. سکّه محور عمودی است که جریان را در یک راستا نگه می‌دارد.

محور صلح

درویش با پوشیدن سکّه، نقش خود را به عنوان «شاهد» چرخش کیهانی تأیید می‌کند. این دست‌سازه‌ای از همدوسیِ تجسم‌یافته است. منشأ: طریقت مولویه، خاندان مولانا (قرن ۱۳ تا امروز).