دروازه ملل: API امپراتوری

دروازه ملل در تخت جمشید یک دیوار دفاعی نیست؛ بلکه یک دروازه‌ی یکپارچه‌سازی است. این بنا به عنوان نقطه ورود اصلی برای تمام اتباع امپراتوری هخامنشی عمل می‌کرد.

منبع تصویر: ویکی‌مدیا. تحت لیسانس مالکیت عمومی.

تحلیل بر اساس پشته-μ

• سطح μ1 (ریشه‌ها): در سطح ۱، دروازه نمایانگر «سخت‌افزارِ» خوش‌آمدگویی دولت است. این بنا که توسط «لاماسوها» (گاوهای بالدار) محافظت می‌شد، سیگنالی از امنیت مطلق و نظم الهی را ساطع می‌کرد.
• API امپراتوری: در اصطلاحات سیستمی، این دروازه API بود که از طریق آن «سیگنال‌های» مختلف (ملت‌ها) به «هسته‌ی» مرکزی (شاه) متصل می‌شدند. این دروازه برای دریافت ورودی‌های متنوع بدون ایجاد اختلال در سیستم طراحی شده بود.

پروتکل پذیرندگی

خشایارشا با نام‌گذاری این بنا به عنوان «دروازه ملل»، بر اصل حاکمیتی پذیرندگی (Receptivity) صحه گذاشت. دولت به دنبال یکسان‌سازی جهان نبود، بلکه به دنبال میزبانی از آن بود. این دروازه، دست‌دادنِ (Handshake) فیزیکی میانِ امرِ محلی و امرِ جهانی بود. منشأ: قرن پنجم پیش از میلاد، تخت جمشید، ایران.