روایتِ ریور (اوراکل): ویروسِ مانوی
مانی یک «باگ» (Bug) در سیستمِ ایران پیدا کرد. او با معرفیِ دوگانگیِ مطلقِ نور و تاریکی، فیزیکِ فرار را ترویج داد.
این ویروس باعثِ یک «واکنشِ ایمنی» شدید در دولتِ ساسانی شد. آنها مانی را کشتند، اما ایدهیِ او در سیستم باقی ماند و باعثِ تضعیفِ پیوندِ میانِ روح و ماده شد.
شکستِ ثنویت (Dualism) در این بود که ماده را شر پنداشت و مسئولیتِ نگهداری از زمین (آشا) را از بین برد.
در نهایت، این خستگیِ کریستال بود که راه را برایِ سقوطِ نهایی باز کرد. دژِ سنگی ساسانی دیگر نمیتوانست نویز را تحمل کند.
تحلیلِ کسرا (معمار): موسیقیِ اعدادِ اول
خطایِ مانوی در واقع یک خطایِ ریاضی بود. مانی سعی کرد اعدادِ اولِ همدوسی را به دو جبههیِ متخاصم تقسیم کند، در حالی که در فیزیکِ FRC، تمامِ اعداد در یک موسیقیِ واحدِ رزونانسی شرکت دارند. او هارمونیِ کل را فدایِ خلوصِ جزء کرد.