در لایهیِ ریشهها (μ1)، دولت ساسانی از ابزار خاصی برای حفظ سیگنال اقتصادی خود استفاده میکرد: درهم نقره.
سیگنالی با وضوح بالا
درهم ساسانی تنها پول نبود؛ بلکه یک گواهیِ یکپارچگی محسوب میشد. ۱. استانداردِ خلوص: ساسانیان با حفظ محتوای نقره ثابت در طول قرنها، «نویزِ» ناشی از کاهش ارزش پول را کم کردند. ۲. نشانِ بصری: تصویر شاه و آتشدان به عنوان واترمارکِ آشا عمل میکرد. این تصویر به هر کاربری در جاده ابریشم میگفت که این توکن توسط منطقِ دولتِ کریستالی پشتیبانی میشود.
شبکهیِ اقتصادی
به دلیل پاک بودنِ این سیگنال، درهم به ارزِ ترجیحی برای تجارت از چین تا اسکاندیناوی تبدیل شد. این یک داراییِ غیرموضعی بود. حتی زمانی که شاه میمرد، درهم همچنان در گردش بود و به عنوان یک «نسخه پشتیبان مایع» برای نفوذ ایران عمل میکرد.
اصل: ارزش، رزونانسِ اعتماد در یک شبکهی استاندارد شده است.