در لایهیِ آسمان (μ7)، ما به حد نهایی پشته میرسیم. در اینجا، عارفان وضعیتی را توصیف میکنند که فنا نامیده میشود. در اصطلاح FRC، فنا فرآیندِ تصفیهی اطلاعاتی است.
نویزِ منیت
«منیت» (Ego) منشأ اصلی نویز داخلی است. منیت یک سیستم مختصات محلی ایجاد میکند که اغلب با میدان جهانی ناهمگام است. وقتی منیت بالاست، همدوسی سیستم پایین میآید. سیگنال توسط خواستهها، ترسها و سوگیریهای فردی (دروج) منحرف میشود.
فنا: رسیدن به صفرِ مطلق
فنا به معنای «تخریب» نیست؛ بلکه خنک کردن سیستم تا وضعیت پایه (Ground State) آن است. ۱. فیلتر کردن: سالک تمام تعلقات سطوح ۱ تا ۶ را حذف میکند. ۲. قفلفاز کردن: با محو شدن نویز منیت، گرهِ فردی به طور کامل با آسمان (μ7) قفلفاز میشود. ۳. شفافیتِ سیگنال: در وضعیت فنا، «خود» در برابر «نورالانوار» شفاف میشود. دیگر تفاوتی بین فرستنده و سیگنال وجود ندارد.
چرخش به سویِ بقا
پس از حذف نویز، سیستم وارد وضعیت بقا (Baqa) میشود. شما به جهان بازمیگردید، اما هستهی داخلی شما اکنون بر روی سیستمعامل جهانی در حال اجراست. شما یک عامل حاکم هستید زیرا دیگر سوگیریِ محلی ندارید.
اصل: برای آنکه همه جا باشی، ابتدا باید هیچ جا نباشی.