بیرونی: دنیایِ خارجی

بیرونی فضای عمومی و تعاملی ذهن ایرانی است. بیرونی در واقع API خارجی سیستم حاکم است.

نقش در سیستم

بیرونی برای پذیرندگی (R) طراحی شده است. بیرونی فضایِ کاروانسرا است، جایی که ما میزبان غریبه هستیم و با «ترافیک تاریخ» تعامل می‌کنیم. در حالی که اندرونی سیگنال را حفظ می‌کند، بیرونی تعامل با نویز جهان را مدیریت می‌نماید.

پروتکل

پروتکلِ بیرونی، ادب است. ادب به عامل‌های مختلف اجازه می‌دهد بدون به خطر انداختن یکپارچگی هسته‌های داخلی خود، با یکدیگر در ارتباط باشند.